Γιατί η νεολαία μας ξεσπά στη βία;

Η νεολαία της Κύπρου βυθίζεται όλο και πιο συχνά σε επεισόδια βίας, ένα φαινόμενο που προκαλεί ανησυχία σε γονείς, εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς φορείς.

Οι πρόσφατες δηλώσεις ειδικών και οι ερευνητικές μελέτες δείχνουν ότι η έλλειψη ουσιαστικών ευκαιριών για δημιουργική έκφραση, ο μακρύς χρόνος αναμονής για σταθερή απασχόληση και η αίσθηση απομόνωσης από το ευρύτερο κοινωνικό σύστημα τροφοδοτούν την αυξανόμενη ένταση.

Σε ένα περιβάλλον όπου οι νέοι δεν βλέπουν σαφή μονοπάτια εξέλιξης, η βία φαίνεται να γίνεται μια ακαδημαϊκή "εναλλακτική" λύση.

Στο πλαίσιο αυτό, το τετραήμερο δημιουργικών δράσεων "Ο Διγενής και το Ντρόουν", που διοργανώθηκε από το ΤΕΠΑΚ, προσέφερε μια σπάνια ευκαιρία στους νέους να εκφραστούν μέσω της τέχνης, του θεάτρου και της μουσικής.

Παρά τη θετική ανταπόκριση, η κλίμακα των συμμετοχών αποδείχνει ότι τα δημιουργικά προγράμματα παραμένουν περιορισμένα και δεν καλύπτουν το συνολικό αριθμητικό δυναμικό της νεολαίας.

Η έλλειψη επαρκούς χρηματοδότησης και η αδυναμία ενσωμάτωσής τους σε μακροπρόθεσμες πολιτικές εκπαίδευσης περιορίζουν την επίδρασή τους.

Παράλληλα, η συζήτηση γύρω από το "24 μήνες: Το μέτρο της προϋπηρεσίας ή το πρόσχημα του αποκλεισμού;" φέρνει στο προσκήνιο το πρόβλημα της αβεβαιότητας στην αγορά εργασίας.

Πολλοί νέοι αναγκάζονται να περιμένουν πάνω από δύο χρόνια πριν εξασφαλίσουν μόνιμη θέση, γεγονός που εντείνει το αίσθημα αδυναμίας και απογοήτευσης. Η αδυναμία να προγραμματίσουν το μέλλον τους δημιουργεί ένα κενό που μερικοί γεμίζουν με βίαιες συμπεριφορές.

Τέλος, η ετήσια εορτή του 100‑του χρόνου από τη γέννηση του Σταυραετού του Πενταδαχτύλου, Κυριάκου Μάτση, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, υπενθυμίζει την αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής ταυτότητας.

Η ανάδειξη τέτοιων συμβόλων μπορεί να λειτουργήσει ως θεμέλιο για την ενδυνάμωση της νεολαίας, εφόσον ενσωματωθεί σε εκπαιδευτικά προγράμματα που προάγ