Η ιστορία Μικρασιατών προσφύγων που βρήκαν τη σωτηρία τους στην Κύπρο μέσα από αυθεντικές μαρτυρίες και αρχεία. Ο Χρύσανθος Χρυσάνθου φωτίζει την πορεία πίσω από τη δημιουργία του Α΄ Τόμου της μνημειώδους έκδοσης "Φωνές και μνήμες Μικρασίας και Κύπρου.
Δεν σβήνουν, δεν λησμονούνται", στο οποίο υπογράφει την έρευνα, τη συγγραφή και την επιμέλεια, σε συντονισμό με τον Σταύρο Παπαγεωργίου.
Οι φωνές από το παρελθόν ήταν ο οδηγός μας. Φωνές, όχι κραυγές, φωνές που αφηγούνταν ιστορίες για τον πόνο του ξεριζωμένου από τον τόπο του, για την αδικία που δεν αποκαταστάθηκε, για τον εμπαιγμό, για τους ανθρώπους που έμειναν μετέωροι, χαμένοι στα σταυροδρόμια της ιστορίας και των όποιων ισχυρών διαφεντεύουν τη μοίρα του κόσμου.
Αρχικός μας στόχος ήταν να ετοιμάσουμε ένα βιβλίο για συγκεκριμένους Μικρασιάτες πρόσφυγες, εκείνους που είχαν έρθει στην Κύπρο από την πόλη Αλάγια, στις 18 Οκτωβρίου 1922, με ένα μικρό εμπορικό πλοίο. Αναζητούσαν σωτηρία από τις τουρκικές σφαγές κατά τη μικρασιατική καταστροφή.
Ανάμεσά τους ήταν μέλη της οικογένειας Τοσούνογλου, πρόγονοι της Άννας Τοσούνογλου, Χριστοφή, η οποία για να τιμήσει τη μνήμη των γονιών της, συνέστησε το Ίδρυμα "Αναστάσης και Ευφροσύνη Τοσούνογλου".
Αποτάθηκε αρχικά στον σκηνοθέτη Σταύρο Παπαγεωργίου, που τυγχάνει εξάδελφός της (από την πλευρά της μητέρας της Ευφροσύνης Τσαγγάρη), ο οποίος ετοίμασε ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Μνήμη γλυκείας πατρίδας", με θέμα τις περιπέτειες του θείου του, Αναστάση Τοσούνογλου.
Αυτός κατοικούσε στην Αλάγια, την πόλη που βρίσκεται στα νότια παράλια της Μικράς Ασίας απέναντι από την Κύπρο, περίπου στο ύψος του Ακάμα. Οι Τούρκοι τη λένε σήμερα Αλάνια.
Γεννημένος το 1902, ο Αναστάσης είχε μείνει ορφανός από πατέρα στα 12 του χρόνια και ρίχθηκε στη βιοπάλη. Όταν άρχισαν τα γεγονότα με τη μικρασιατική εκστρατεία, ο Αναστάσης Τοσούνογλου επιστρατεύτηκε από τους Τούρκους στα διαβόητα "τάγματα εργασίας".
Στην πραγματικότητα ήταν τάγματα αργού θανάτου και εξόντωσης με τις στερήσεις, τις κακουχίες, την κακομεταχείριση. Αποδεκατίστηκε ο ελληνικός πληθυσμός στη Μικρά Ασία με αυτό τον τρόπο.
Ο Αναστάσης όμως κατάφερε να δραπετεύσει και μετά από πολλές περιπέτειες βρέθηκε στην Αθήνα, η οποία είχε γεμίσει με πρόσφυγες μετά τη μικρασιατική καταστροφή.
0 Σχόλια