Η πρόσφατη δήλωση του Χάρη Γεωργιάδη, προέδρου του Ινστιτούτου Γλαύκου Κληρίδη, έδωσε ένα σπάνιο σήμα προειδοποίησης για την εσωτερική κατάσταση του ΔΗΣΥ.
Σε επιστολή προς την προέδρου της παράταξης, Αννίτα Δημητρίου, ο Γεωργιάδης τόνισε ότι δεν μπορεί να στηρίξει την υποψηφιότητα που, κατά τη γνώμη του, διαμορφώθηκε υπό έντονη πίεση και "απροκάλυπτο πολιτικό εκβιασμό".
Η κίνηση αυτή φέρνει στο προσκήνιο τη διαμάχη μεταξύ των "τακτικιστών" του Αβέρωφ Νεοφύτου και των φωνών που απαιτούν μια πιο διαφανή και αμερόληπτη διαδικασία επιλογής.
Η διαμάχη ξεκίνησε όταν η στρατηγική του Αβέρωφ, που φέρεται να έπαιξε το "τζόκερ" μέχρι την τελευταία στιγμή, ανάγκασε την ηγεσία του κόμματος να αποσύρει την υποψηφιότητα της Αννίτας Δημητρίου, προκειμένου να ανοίξει δρόμο για μια ενδεχόμενη ανεξάρτητη κίνηση.
Πολλοί παρατηρητές έβλεπαν την κίνηση αυτή ως μια μορφή εσωκομματικού εκβιασμού, ενώ άλλοι την αποκαλούσαν "τακτική" κίνηση.
Ο Γεωργιάδης, αντίθετα, επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά, καταδικάζοντας τη "παρασκηνιακή" διαχείριση και την άσκοπη φιλοδοξία που, κατά το λογικό του, κυριάρχησαν.
Στο κείμενό του, ο Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι η σωστή πορεία θα απαιτούσε μια "νηφάλια πολιτική διεργασία", μέσα από την οποία θα διαμορφώνονταν οι στρατηγικές επιλογές του κόμματος με διαφάνεια και ειλικρίνεια.
Η άρνησή του να συμμετάσχει σε τηλεοπτικές συζητήσεις ή προεκλογικές συγκεντρώσεις, εφόσον δεν θεωρεί το νέο "τετελεσμένο" αυθεντικό, θεωρήθηκε από ορισμένους ως ένδειξη ηθικής ακεραιότητας, ενώ άλλοι την κατηγόρησαν για "απροθυμία" και
1. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτή την εξέλιξη;
2. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει στη συνέχεια;
0 Σχόλια