Η ψηφιακή κυριαρχία της Ευρώπης: Από την εξάρτηση στη στρατηγική αυτονομία

Καθώς οι διατλαντικές εντάσεις αναδεικνύουν τους κινδύνους της τεχνολογικής εξάρτησης, οι Βρυξέλλες και οι εθνικές κυβερνήσεις επιχειρούν να οικοδομήσουν μια ευρωπαϊκή εναλλακτική. Ωστόσο, όπως προκύπτει από πρόσφατη δημοσίευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η προσπάθεια αυτή θα απαιτήσει περισσότερα από την απλή πολιτική βούληση.

Για χρόνια, οι αμερικανικές εταιρείες παρείχαν τις υποδομές υπολογιστικού νέφους (cloud), το λογισμικό και την υπολογιστική ισχύ που χρειάζονταν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και επιχειρήσεις, την ώρα που οι ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις δυσκολεύονταν να ανταγωνιστούν σε αντίστοιχη κλίμακα.

Το μοντέλο αυτό γίνεται ολοένα και δυσκολότερο να γίνει αποδεκτό από τους Ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, οδηγώντας κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσουν την εξάρτησή τους από τεχνολογικούς παρόχους με έδρα εκτός της Ένωσης.

Μια συζήτηση που μέχρι πρότινος επικεντρωνόταν κυρίως στον ανταγωνισμό και την προστασία των δεδομένων μετατρέπεται πλέον σε ζήτημα στρατηγικής ασφάλειας.

Καθώς η στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους της γίνεται ολοένα και λιγότερο προβλέψιμη, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της ΕΕ βρίσκονται αντιμέτωποι με μια θεμελιώδη ευπάθεια: την εξάρτηση.

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αναθέσει σύμβαση ύψους 180 εκατ. ευρώ για υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους στους ευρωπαϊκούς παρόχους Post Telecom, STACKIT, Scaleway και Proximus αποτελεί σημαντικό βήμα προς την αντιμετώπιση αυτής της εξάρτησης.

Παράλληλα, σηματοδοτεί την πρόθεση των ευρωπαϊκών θεσμών να αξιοποιήσουν την αγοραστική τους δύναμη για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής τεχνολογικής βιομηχανίας.

Η τεχνολογική κυριαρχία ανεβαίνει στην ατζέντα των Βρυξελλών

Τον Ιούνιο, οι Βρυξέλλες παρουσίασαν μια δέσμη μέτρων για την τεχνολογική κυριαρχία, η οποία περιλαμβάνει προτάσεις για μια νομοθετική πράξη σχετικά με την ανάπτυξη του υπολογιστικού νέφους και της τεχνητής νοημοσύνης (Cloud and AI Development Act), καθώς και για μια αναθεωρημένη νομοθετική πράξη για τα μικροκυκλώματα (Chips Act 2.0), παράλληλα με μια ευρωπαϊκή στρατηγική για το λογισμικό ανοικτού κώδικα.

Οι πρωτοβουλίες αυτές αποσκοπούν στην επέκταση της ευρωπαϊκής υπολογιστικής ικανότητας, στην ενθάρρυνση επενδύσεων σε κρίσιμες τεχνολογίες και στη διαμόρφωση ενός κοινού πλαισίου αξιολόγησης της ψηφιακής κυριαρχίας.