Ο δικαστής της Πρωτοδικείου Λευκωσίας εξετάζει την ευθύνη της οικογένειας και των κρατικών υπηρεσιών για το θάνατο του Στυλιανού Κωνσταντίνου, 14‑ετούς μαθητή που αυτοκτόνησε το 2019.
Μία από τις μάρτυρες, η λογοθεραπεύτρια Νίκη Προδρόμου, ανέφερε ότι ο Στυλιανός είχε υποστεί σωματική κακοποίηση από τον πατέρα του με ζώνη, ενώ η μητέρα του γνώριζε για τη βία αλλά δεν παρείχε βοήθεια.
Η Προδρόμου, που τον είχε στην τάξη της τρίτης δημοτικού στην Αγία Βαρβάρα, περιέγραψε το παιδί ως "ασφαλές" μόνο μέσα στα σχολικά τείχη- του έστελνε γράμματα με την επιθυμία να είναι η δασκάλα του "η μητέρα του".
Παρά τη νεαρή ηλικία, ο Στυλιανός έδειχνε χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλειπε η προσωπική του υγιεινή, είχε βρώμικα δόντια και συχνά φαινόταν πεινασμένος και κουρασμένος. Μίλησε επίσης για το κρύο νερό και τα ποντίκια που βρισκόντουσαν στο σπίτι του.
Η μαμά του, σύμφωνα με τη μαρτυρία, εμφανίστηκε στο σχολείο πανικόβλητη όταν ο γιος έφυγε από το σπίτι τη νύχτα και δεν επέστρεψε.
Παρόλο που η μητέρα προσέφερε "καθαρά" παιδιά, κρύβοντας όμως την πραγματική κατάσταση, δεν αποκάλυψε τις βίαιες πράξεις του πατέρα, τη σκληρή εργασία στο αγρόκτημα και τη στέρηση τροφής.
Ο Στυλιανός ζούσε σε συνεχή φόβο, νιώθοντας ότι δεν αξίζει τίποτα και ότι δεν θα "συνεχίσει".
Η υπόθεση θέτει ερωτήματα για το πώς το σχολείο, η κοινωνική προστασία και η οικογενειακή δυναμική μπορούν, ή απέτυχαν, να παρέμβουν νωρίς. Η δικαστική διαδικασία θα καθορίσει αν η αμέλεια των γονέων και η αδράνεια των κρατικών φορέων συνέβαλαν στην τραγική αυτή απώλεια.
1. Πόσο αργά πρέπει να "ανοίξουμε τα μάτια" πριν τα παιδιά μας γίνουν αριθμοί σε στατιστικές;
2. Αν η κοινωνία είναι τόσο "προστατευτική", γιατί δεν φτάνει η βοήθεια μέχρι
0 Σχόλια