Ισχυρές φωνές για οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας

Η υπόθεση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου με την επικύρωση του από τη Βουλή της Λιβύης, συγκλόνισε το ελληνικό πολιτικό σκηνικό, καθώς θεωρήθηκε μία μεγάλη εθνική ήττα.

Με το δικαίωμα που μας δίνει η Δημοκρατία, θεωρώ ότι είναι υπερβολική η αντίδραση, για ένα θέμα για το οποίο απαιτείται πρώτα απ' όλα ψυχραιμία και βεβαίως ενότητα όλων. Άλλωστε, όλοι συμφωνούμε ότι το μνημόνιο είναι παράνομο.

Αυτό το παραμύθι ότι "εγώ θα τα έκανα καλύτερα" είναι η πιο σοβαρή ασθένεια του κομματικού συστήματος και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το ίδιο λάθος έκανε η Νέα Δημοκρατία, όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Το ίδιο λάθος επαναλαμβάνουν τα κόμματα σήμερα.

Είναι σεβαστός ο ισχυρισμός της αντιπολίτευσης αν και μερικές φορές -αυτό συμβαίνει και στη Μεγαλόνησο- η κριτική φτάνει στο σημείο να υιοθετεί τους πανηγυρισμούς της κατοχικής Τουρκίας, η οποία και σε αυτή την περίπτωση άνοιξε ακόμα μία τρύπα μέσα στο νερό.

Από τη στιγμή που συμφωνούν οι πάντες -εκτός των Αμερικανών του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που χωρίς αιδώ άλλαξαν τη θέση τους- ότι το μνημόνιο είναι ένα χαρτί για τα σκουπίδια, γιατί τόσο κομματικό μίσος.

Την ίδια στιγμή δεν μπορούμε να μην ψέξουμε το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών που απέτυχε να σταματήσει την "άλωση" από την Άγκυρα της Βεγγάζης και της διεφθαρμένης οικογένειας των Χαφτάρ.

Η Αθήνα γνώριζε ότι ο πατέρας και οι υιοί του αγοράζονται και πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας. Ή θα έπαιζε το βρώμικο παιγνίδι ή θα έκανε την "αθώα περιστερά (και παρθένα)" -με το συμπάθιο.

Όταν έχεις απέναντι σου την Τουρκία, η οποία φυσικά είναι οτιδήποτε άλλο από αυτό που εύχεσαι να είναι, η ηθική στην πολιτική πρέπει να εξαφανίζεται. Η ελληνική κυβέρνηση, πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι η γεωγραφία της έτυχε ένας κακός γείτονας, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν να είναι αργά.

Και αυτή η διαπίστωση δεν οδηγεί αναγκαστικά σε πολεμική ενέργεια. Έχει όπλα η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος που επίσης επηρεάζεται. Έφτασε η ώρα να σταματήσουν να κάνουν τα καλά παιδιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε. Ε.).

Και η Αθήνα πρέπει να σκεφτεί και τις όποιες επιλογές έχει μέσα από το ΝΑΤΟ, αλλά και την ισχύ που της δίνει το Δίκαιο της Θάλασσας και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.