Μια "καλή ερώτηση", για μια καλή "κλοτσιά"

Home " Μια "καλή ερώτηση", για μια καλή "κλοτσιά"

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Επτά γκολ. Εννιά φάουλ. Τα δύο, στα τελευταία τρία λεπτά του αγώνα. Πέντε φορές η μπάλα στα δίχτυα της Εθνικής πριν καν ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο. Αυτή ήταν η εικόνα της Ελλάδας στο Άμστερνταμ. Μιας ομάδας που δεν έχασε απλώς από την Ολλανδία. Υποτάχθηκε. Παραδόθηκε. Κατέρρευσε χωρίς να εμφανίσει ούτε τα στοιχειώδη σημάδια αντίστασης.

Το τελικό 7-0 είναι μια ιστορική συντριβή. Ένα αποτέλεσμα που δεν επιδέχεται πολλές ποδοσφαιρικές αναλύσεις και ακόμη λιγότερες δικαιολογίες. Η Ολλανδία έκανε ό,τι ήθελε. Η Ελλάδα παρακολουθούσε.

Και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είδε την ομάδα του να διαλύεται, χωρίς να καταφέρει να αλλάξει την εικόνα, να ανακόψει τον ρυθμό των γηπεδούχων ή να βρει έναν τρόπο να σταματήσει τον κατήφορο.

Υπάρχει, μάλιστα, μια στατιστική που συμπυκνώνει με τον πιο σκληρό τρόπο όσα συνέβησαν στο Άμστερνταμ. Επτά γκολ παθητικό, μόλις εννιά φάουλ από τους Έλληνες διεθνείς. Δεν είναι ότι η Εθνική έπρεπε να αρχίσει να κλωτσάει για να σταματήσει τους Ολλανδούς.

Είναι ότι δεν έδωσε ούτε την εντύπωση πως μπορούσε να τους δυσκολέψει. Δεν έβγαλε ένταση, δεν έβαλε δυναμισμό, δεν διεκδίκησε τις μονομαχίες. Δεν έδειξε ότι είχε πάει στην Ολλανδία για να δώσει μια ποδοσφαιρική μάχη.

Και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η αγωνιστική εικόνα. Ήταν η συνολική προετοιμασία μιας ομάδας που εμφανίστηκε ανέτοιμη σε όλα τα επίπεδα. Τακτικά, πνευματικά, αγωνιστικά.

Μιας ομάδας που δέχθηκε πέντε γκολ σε ένα ημίχρονο και δεν βρήκε ούτε τον τρόπο ούτε την προσωπικότητα να αντιδράσει. Η ευθύνη, προφανώς, δεν μπορεί να περιοριστεί στους ποδοσφαιριστές. Ο προπονητής είναι εκείνος που προετοιμάζει, οργανώνει, επιλέγει και καθοδηγεί.

Και ο Γιοβάνοβιτς παρουσίασε ένα σύνολο που απείχε δραματικά από αυτό που απαιτούσε η περίσταση.