Οι αφίσες κι ένα καρφί στον τοίχο

Η Vicky Leandros, που το 1975 βρέθηκε στο επίκεντρο της Eurovision με το "Après‑toi", έμεινε για πολλά χρόνια το ήρωα των κυπριακών παιδικών δωματίων. Η γαλλική της φωνή, οι αφίσες που κολλούσαν στους τοίχους και το στυλ της έκαναν τη διαφορά ανάμεσα σε μια ήσυχη καθημερινότητα και τις σκληρές πολιτικές συγκυρίες που έπληξαν το νησί.

Τα παιδικά χρόνια των συγγενών μας άρχισαν με ένα βινύλιο 45 στροφών που η μητέρα έφερνε από την αγορά, γεμάτο με το τραγούδι της Vicky.

Η αδερφή, που μόλις είχε ξεκινήσει μαθήματα γαλλικών, προσπαθούσε να αποστηθίσει τους στίχους, αλλά μπερδεμένη, προφέρεται το "‑ρ" σαν "‑γ", δημιουργώντας αστείες παρανοήσεις.

Η μουσική της Vicky γέμιζε τα σχολικά διαλείμματα, τα πάρτι και τις εκδρομές, ενώ οι αφίσες της, κολλημένες με καρφί ή με το "τούντ", γίνονταν το πιο πολύτιμο στολίδι των τοίχων.

Η επιρροή της δεν έμεινε μόνο στην μουσική. Τα κορίτσια της γειτονιάς πήγαιναν στη κομμωτική Λάλλα με φωτογραφίες της Vicky, ζητώντας το χαρακτηριστικό "φλου με φράντζες" κούρεμα.

Πριν εμφανιστούν οι "Άγγελοι του Charlie", η Vicky ήταν το πρότυπο μόδας- αργότερα, όμως, οι νέες τηλεοπτικές ηρωίδες κέρδισαν το ενδιαφέρον, δείχνοντας πόσο γρήγορα αλλάζει η πολιτιστική γούστο.

Όταν το 1974 έσκασε η τουρκική εισβολή, οι οικογένειες που εκδιώχθηκαν άφησαν πίσω τους τα παιδικά δωμάτια γεμάτα φωτογραφίες της Vicky, του Τουρνά και της Αλίκης. Τα αντικείμενα παρέμειναν στα θραύσματα των σπιτιών, μέχρι που, τρεις δεκαετίες αργότερα, τα οδοφράγματα άνοιξαν και οι εκτοπισμένες επιστρέψανε, βρί