Η αίσθηση ότι κάτι "σχέδιο" μπορεί να πάει στραβά όταν το ημερολόγιο δείχνει 13‑η Παρασκευή κυριαρχεί σε αγγλόφωνες, γαλλικές, γερμανικές και πορτογαλικές κοινωνίες- στην Ελλάδα, όμως, η αντίστοιχη δεισιδαιμονία συνδέεται με την Τρίτη 13.
Η προέλευση της πεποίθησης είναι ένα μίγμα θρησκευτικών αφηγήσεων και παλαιών αριθμητικών προκαταλήψεων. Στις χριστιανικές παραδόσεις, ο Ιούδας, ο 13ος καλεσμένος στον Μυστικό Δείπνο, και η Σταύρωση του Ιησού, που έλαβε χώρα την Παρασκευή, τροφοδοτούν το μύθο μιας "κακής" ημέρας.
Παράλληλα, η εβραϊκή παράδοση συνδέει την 13η με την Εύα που έδωσε το απαγορευμένο φρούτο στον Αδάμ, μια ιστορία που, με την ετυμολογία του λατινικού *malus* (κακό) και *malum* (μήλο), τροφοδοτεί την αρνητική χροιά του αριθμού.
Η δεισιδαιμονία δεν περιορίζεται μόνο στον μύθο. Στον κόσμο της πληροφορικής, ακόμη και ένας ιός ονομάστηκε "Friday 13", ενεργοποιούμενος μόνο όταν το σύστημα εντοπίζει την ακριβή ημερομηνία.
Η πρώτη καταγραφή μιας τέτοιας "παρασκευής-13" χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν ο αριθμός 13 είχε ήδη καταγραφεί ως φέρων ατυχία, ενώ η Παρασκευή είχε αποκτήσει τη δική της αρνητική φήμη, αν και οι δύο δεν είχαν αρχικά σχέση μεταξύ τους.
Από τη μία πλευρά, η πεποίθηση αυτή λειτουργεί σαν κοινωνικό "συμβόλαιο" που ενισχύει την αίσθηση του μυστηρίου- από την άλλη, είναι μια ευκαιρία για να παρατηρήσουμε πόσο εύκολα οι άνθρωποι αφήνουν τα σύμβολα να καθορίζουν τις αποφάσεις τους.
Είτε το θεωρούμε απλώς μια παλιά παράδοση είτε ένα πραγματικό πρόβλημα, η Παρασκευή 13 παραμένει ένα θέμα που προκαλεί συζητήσεις, αστε
1. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτή την εξέλιξη;
2. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει στη συνέχεια;
0 Σχόλια