Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, παρουσίασε την προοπτική του κόμματος για τις Προεδρικές του 2028, επισημαίνοντας ότι η "προοδευτική αλλαγή" θα επιτευχθεί μόνο μέσω μιας ενωμένης προσπάθειας των δυνάμεων που επιδιώκουν μια νέα πορεία για την Κύπρο.
Η ανακοίνωση έγινε στο πλαίσιο της παρουσίασης του τόμου "Μελέτες για την Ιστορία της Αριστεράς στην Κύπρο. 100 χρόνια ΚΚΚ‑ΑΚΕΛ", που γιορτάζει το ιστορικό αποτύπωμα του κόμματος.
Στο λόγο του, ο Στεφάνου τόνισε ότι η σχέση του ΑΚΕΛ με την εξουσία ξεκίνησε το 1962, όταν το κόμμα εξέφρασε κριτική στήριξη στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, χωρίς όμως να ζητήσει συμμετοχή στη διακυβέρνηση.
Από τότε, η αριστερή παράταξη ακολούθησε μια σειρά στρατηγικών σταθμών: η προϋπόθεση προγραμματικού πλαισίου (π. χ.
το Μίνιμουμ Πρόγραμμα του 1983), η υποστήριξη υποψηφίων όπως ο Σπύρος Κυπριανός και ο Γιώργος Βασίλειος, και η συμμετοχή σε κυβερνητικό σχήμα στην κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου.
Ο Στεφάνου υπενθύμισε επίσης το ιστορικό ρόλο του ΑΚΕΛ σε ευρύτερες εργατικές ενώσεις, όπως το ΕΜΕΚΕΛ (1943) και ο ΕΑΣ (1948‑1953), υπογραμμίζοντας ότι η αριστερά πρέπει να παραμένει κοντά στις ανάγκες των εργαζομένων, της δημοκρατίας και της ειρήνης.
Στο τέλος, τόνισε ότι η αλλαγή δεν "χαρίζεται", αλλά "κατακτιέται" με οργάνωση, επιμονή και συνεπή τήρηση των αρχών.
Η προοπτική του κόμματος για το 2028, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια εκλογική υπόσχεση- είναι μια κλήση σε ενότητα, σε συλλογική δράση και σε μια "προοδευτική ατζέντα" που θα πρέπει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της κοινωνίας.
Η επιτυχία, σύμφωνα με τον Στεφάνου, θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του ΑΚΕΛ να συντονίσει τις φωνές της αριστεράς και να μετατρέψει τις διεκδικήσεις σε πραγματικά πολιτικά αποτελέσματα.
1. Πόσο ρεαλιστική είναι η υπόσχεση "προοδευτικής αλλαγής" όταν το ίδιο κόμμα έχει ήδη δοκιμάσει τόσο την εξουσία όσο και την αντιπολίτευση;
2. Αν η αριστερά "κατακτιέται" με οργάνωση, ποιος θα είναι ο επόμενος "κατακτητής" των πολιτικών σκηνών στην Κύπρο;
0 Σχόλια