Τα περίεργα του ποινικού κώδικα:Παράνομο σπάσιμο πιάτων,μαντείες κι άλλα κουφά

Ο Ποινικός Κώδικας της Κύπρου κρύβει, πέρα από τις σύγχρονες ρυθμίσεις, μια σειρά από διατάξεις που μοιάζουν να έχουν βγει από άλλο αιώνα.

Από την "μαγική" αδυναμία να κερδίζει κανείς χρήματα με ψευδείς μαντείες, μέχρι την παράξενη ποινική ευθύνη για το σπάσιμο ενός πιάτου σε ψυχαγωγικό χώρο, το νομικό βιβλίο παραμένει γεμάτο "απομεινάρια" αποικιακής κληρονομιάς.

Η ενότητα που αφορά τις ψευδείς μαγικές πρακτικές (άρθρο 304) τιμωρεί όποιον, με αμοιβή, προσποιείται ότι μπορεί να διαβάσει το μέλλον ή να εντοπίσει κλεμμένα αντικείμενα.

Η ποινή μπορεί να φτάσει έως ένα χρόνο φυλάκισης, ενώ η ίδια διάταξη δεν καταδικάζει την απλή ενασχόληση με το μυστικισμό, αλλά την εμπορική εξαπάτηση. Παρόμοια "αστεία" είναι η ρύθμιση που ποινικοποιεί το σκόπιμο σπάσιμο ευαίσθητων σκευών (γυαλί, πορσελάνη κ.

ά.) σε δημόσιους χώρους ψυχαγωγίας- η ευθύνη φτάνει και στον ιδιοκτήτη του καταστήματος, με πιθανή ποινή έξι μηνών φυλάκισης.

Άλλες διατάξεις φαίνονται ακόμη πιο παλαιές. Το άρθρο 97 επιβάλλει πρόστιμο ή φυλάκιση για την πρόσκληση ή την ανοχή "χορεύτριας", ορισμένης ως γυναίκα που χορεύει ή τραγουδά με αμοιβή, σε μουσουλμανικές εορτές.

Το άρθρο 90, από την άλλη, προστατεύει την παραδοσιακή έννοια της μονομαχίας, καταδικάζοντας κάθε πρόκληση ή απόπειρα μονομαχίας, ακόμη και αν πρόκειται μόνο για απειλή.

Τέλος, το άρθρο 189 στοχοποιεί τους "αλήτες", άτομα χωρίς πόρους που ζουν στο δρόμο, με ποινές που ξεκινούν από τρεις μήνες και μπορούν να φτάσουν μέχρι ένα χρόνο.

Παρά το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις διατάξεις σπάνια εφαρμόζονται, παραμένουν επίσημα μέρος του νόμου, δημιουργώντας ένα μίγμα παλιού και νέου που προκαλεί ερωτήματα για το πόσο μακριά πρέπει να φτάσει η νομική ανανέωση. Η ύπαρξή τους είναι ένα καλό παράδειγμα του πώς η ιστορική κληρονομιά μπορεί να "κολλάει" ακόμα και σε σύγχρονα νομικά κείμενα.