Για έναν κλάδο που κυρίως βασίζεται στην κρίση και την εμπιστοσύνη, ο ελεγκτικός κλάδος περνά σήμερα μια περίοδο σημαντικών αλλαγών.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πλέον να αναλύει οικονομικά δεδομένα ταχύτερα από ολόκληρες ομάδες ανθρώπων. Μπορεί να εντοπίζει ασυνήθιστες συναλλαγές, να αναγνωρίζει μοτίβα και να αυτοματοποιεί εργασίες που μέχρι πριν λίγα χρόνια απαιτούσαν αμέτρητες ώρες δουλειάς.
Φυσικά, αυτό οδηγεί πολλούς στο ίδιο ερώτημα.
Με μια πρώτη ματιά, το ερώτημα μοιάζει απολύτως λογικό. Συζητήσεις που μέχρι πριν λίγα χρόνια περιστρέφονταν γύρω από εμπειρία και επαγγελματική εξέλιξη, πλέον όλο και συχνότερα καταλήγουν στην τεχνητή νοημοσύνη.
Όμως ο ελεγκτικός κλάδος έχει ξαναζήσει παρόμοια εμπειρία.
Πριν από χρόνια, οι αριθμομηχανές θεωρούνταν απειλή επειδή μπορούσαν να κάνουν υπολογισμούς γρηγορότερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με τους ανθρώπους.
Αργότερα, ήρθαν λογισμικά όπως το Microsoft Excel, τα οποία άλλαξαν σχεδόν ολοκληρωτικά τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η σχετική εργασία. Διαδικασίες που κάποτε απαιτούσαν ατελείωτη γραφειοκρατία και εργατοώρες έγιναν ξαφνικά πολύ πιο γρήγορες και απλές.
Τότε, πολλοί πίστεψαν ότι η τεχνολογία θα μείωνε δραστικά την ανάγκη για λογιστές και ελεγκτές.
Καθώς η τεχνολογία αναλάμβανε τις επαναλαμβανόμενες και σχετικά ευκολονόητες εργασίες, οι ελεγκτές στράφηκαν σταδιακά σε κάτι πιο ουσιαστικό: στην κατανόηση των επιχειρήσεων, στην αξιολόγηση κινδύνων, στην επικοινωνία με τους πελάτες και στην εφαρμογή κρίσης, εκεί όπου τα λογισμικά από μόνα τους δεν αρκούσαν και δεν μπορούσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά.
Ίσως λοιπόν η τεχνητή νοημοσύνη να μην εξαφανίσει το επάγγελμα.






0 Σχόλια