Εργασιακός εκφοβισμός από τα πάνω, σιωπή από τα κάτω

Στο 62 % των 5 148 ερωτηματολογίων που συγκεντρώθηκαν, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ταπεινωτικά σχόλια, προσβολές ή άλλες μορφές καταπίεσης, ενώ η πλειοψηφία τους παραμένει σιωπηλή από φόβο αντιποίνων και έλλειψη εμπιστοσύνης στα κανάλια καταγγελίας.

Οι πιο συχνές μορφές εκφοβισμού είναι η υποτίμηση (81 %) και οι απαξιωτικές παρατηρήσεις, ενώ σημαντικό ποσοστό εργαζομένων (48 %) δηλώνει ότι τους αποκλείουν από κρίσιμες πληροφορίες ή διαδικασίες.

Η διάσταση του φύλου είναι έντονη: σχεδόν 65 % των γυναικών και 56 % των ανδρών έχουν βιώσει τέτοιες συμπεριφορές, ενώ η ιεραρχική κατανομή δείχνει ότι οι περισσότεροι δράστες προέρχονται από ανώτερες θέσεις, 64 % από άτομα πάνω στη δομή, 49 % από άμεσους προϊσταμένους.

Παρά τα σοβαρά περιστατικά, η σιωπή παραμένει η κυρίαρχη αντίδραση: το ήμισυ των θυμάτων δεν έκαναν καμία καταγγελία, ενώ μόλις το 10 % υπέβαλε επίσημη αναφορά.

Οι κύριοι λόγοι είναι η πεποίθηση ότι η καταγγελία δεν θα φέρει αποτέλεσμα (52 %), η αδυναμία εμπιστοσύνης στα μηχανισμούς (47 %) και ο άμεσος φόβος αντιδράσεων (36 %).

Μόνο το 14 % θεωρεί ότι υπάρχουν λειτουργικοί μηχανισμοί αντιμετώπισης, και από αυτούς οι περισσότεροι δεν τους κρίνουν αποτελεσματικούς.

Οι αρμόδιοι, όπως ο γενικός γραμματέας της ΠΑΣΥΔΥ και ο Υπουργός Εργασίας, τόνισαν την ανάγκη για ανεξάρτητους μηχανισμούς καταγγελιών, προστασία των θυμάτων και ενίσχυση της λογοδοσίας. Παρά τις δηλώσεις, το ερώτημα που παραμένει είναι αν το κράτος θα μετατρέψει τις υποσχέσεις σε πράξη ή θα αφήσει ξανά το πρόβλημα να τρέχει αδιάκοπα στο παρασκήνιο.