Η χρεοκοπία του διζωνικού συμβιβασμού φαίνεται να έχει γίνει το νέο "μαγικό" φίλτρο που εφαρμόζεται κάθε φορά που η Κυπριακή σκηνή βυθίζεται στην ακινησία.
Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, οι κοινόχρηστοι φεστιβάλ, οι φωτογραφίες ηγετών πλάι‑πλάι και οι ρομαντικές δηλώσεις για "καλό κλίμα" έχουν μετατραπεί σε την επίσημη εκδοχή της προόδου, ενώ στην πραγματικότητα μόνο καλύπτουν την παρατεταμένη αδυναμία να βρεθούν ουσιαστικές λύσεις για το τέλος της κατοχής.
Η επιφάνεια αυτή κρύβει ένα πιο σκληρό σκηνικό: πριν καν ξεκινήσουν οι πραγματικές διαπραγματεύσεις, η Τουρκία θέτει προϋποθέσεις που αντιστρέφουν τη λογική της διαπραγμάτευσης, πρώτα να αποδεχθούμε τις απαιτήσεις της, μετά να συζητήσουμε τα υπόλοιπα.
Η πολιτική των ΜΟΕ, η οποία έχει γίνει το κοινό νομισματικό σύμβολο, φαίνεται πλέον να εξυπηρετεί περισσότερο την εμφάνιση μιας ενωμένης προσέγγισης παρά την επίλυση των θεμελιωδών ζητημάτων.
Η κριτική δεν περιορίζεται πλέον στο ποιος κρατά το τιμόνι, Νίκος Χριστοδουλίδης, Αναστασιάδης ή Χριστόφιας, αλλά στην ίδια τη στρατηγική που υιοθετήθηκε αμέσως μετά την εισβολή. Η ΔΗΣΑΚΕΛ, με τις επαναλαμβανόμενες συνεδριάσεις και τις "συζητήσεις", έχει ενισχύσει την
1. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτή την εξέλιξη;
2. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει στη συνέχεια;
0 Σχόλια