16 Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα αναισθησιολογίας, γνωστή και ως "Ημέρα του Αιθέρα". Στις 16 Οκτωβρίου του 1846 (ναι μόλις πριν από 180 χρόνια!) ο οδοντίατρος William T. G. Morton πέτυχε στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ την πρώτη δημόσια επίδειξη νάρκωσης με αιθέρα.
Το ιστορικό αυτό γεγονός αυτό σηματοδότησε μία από τις πιο σημαντικές εξελίξεις στην ιατρική, ανοίγοντας το δρόμο ώστε η αναισθησιολογία να εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου σε μια αυτοτελή, πολυδιάστατη και εξαιρετικά εξειδικευμένη επιστήμη.
Με αφορμή αυτή τη μέρα, αξίζει να γνωρίσουμε καλύτερα έναν από τους πιο ουσιαστικούς, αλλά συχνά υποτιμημένους, κλάδους της ιατρικής.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση θυμούνται αμυδρά τον αναισθησιολόγο να τοποθετεί τη μάσκα, να ζητά να μετρήσουν ως το 10 και έπειτα να ακολουθεί το σκοτάδι.
Ξυπνώντας, η πρώτη σκέψη τους είναι ότι ο χειρουργός έκανε καλή δουλειά, το οποίο πιθανόν και έπραξε.
Λίγοι όμως εκτιμούν το γεγονός ότι κάποιος διευθέτησε στο να δημιουργηθούν ιδανικές συνθήκες για το χειρουργό, παρακολουθώντας κάθε ζωτική λειτουργία του οργανισμού καθ' όλη τη διάρκεια της επέμβασης.
Ποιος είναι λοιπόν, ο άνθρωπος πίσω από τη μάσκα και γιατί ο ρόλος του είναι αναντικατάστατος;
Για να το κατανοήσουμε, χρειάζεται να μάθουμε πώς ο αναισθησιολόγος επιλέγει και εφαρμόζει τις διαφορετικές τεχνικές αναισθησίας:
, Τοπική αναισθησία: εφαρμόζεται κυρίως σε μικροεπεμβάσεις, αδρανοποιώντας μόνο μια περιορισμένη περιοχή του σώματος, χωρίς να επηρεάζει τη συνολική λειτουργία του οργανισμού.
, Περιοχική αναισθησία: Χρησιμοποιείται σε πιο εκτεταμένες επεμβάσεις (όπως στα άκρα). Ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματος ''μουδιάζει'', ενώ το υπόλοιπο παραμένει πλήρως λειτουργικό. Εδώ συμπεριλαμβάνονται η επισκληρήδιος και η νωτιαία αναισθησία.
0 Σχόλια