Ο 94‑χρονος Χρήστος Δακτυλίδης, ένας από τους πιο αγαπημένους θεατρικούς και κινηματογραφικούς ηθοποιούς της Κύπρου, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια πολυετή καριέρα γεμάτη αξέχαστες ερμηνείες. Η είδηση ανακοίνωσε ο συνάδελφός του Σπύρος Μπιμπίλας μέσω των κοινωνικών δικτύων, ενώ η κόρη του, Λίλιαν, μοιράστηκε επίσης τη θλίψη της οικογένειας.
Από τη στιγμή που αποφοίτησε το 1959 από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης "Κάρολος Κουν", ο Δακτυλίδης άρχισε να χτίζει το όνομά του στο Θέατρο Τέχνης, προχωρώντας αργότερα στο Ελεύθερο Θέατρο με έργα όπως "Ένας Μήνας στην Εξοχή" και "Αρμένικο Φεγγάρι".
Η συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο (1982‑1993) του έδωσε 15 παραγωγές, μεταξύ των οποίων ο "Οθέλλος" του Σαίξπηρ και το "Βασιλικός" του Αντώνη Ματέση, καθιερώνοντάς τον ως σταθερό στοιχείο της σκηνής.
Στον κινηματογράφο, η πρώτη του εμφάνιση ήρθε το 1960 με την ταινία "2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι", ενώ ακολούθησαν ρόλοι σε κλασικές παραγωγές όπως η "Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα".
Με τη Φίνος Φιλμ συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες, μεταξύ των οποίων "Κοινωνία Ώρα Μηδέν", "Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω" και η τελευταία του "Θερμοκήπιο" (1985).
Στην τηλεόραση, ξεχώρισε σε σειρές όπως "Άγνωστος Πόλεμος" και "Το Μινόρε της Αυγής", ενώ έπαιξε σε πολλές θεατρικές παραγωγές της ΕΡΤ.
Πέρα από τη σκηνή και την οθόνη, το 2011 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του "Γλυκιά, ξινή ζωή, αβάστακτη", δείχνοντας μια ακόμη δημιουργική πτυχή του. Η απώλεια του Δακτυλίδη είναι ένα κενό που θα νιώθει ολόκληρη η καλλιτεχνική κοινότητα, αλλά το έργο του παραμένει ζωντανό στις μνήμες του κοινού.
1. Πώς θα έπρεπε να τιμήσουμε τους θρυλικούς ηθοποιούς που πεθαίνουν χωρίς να γίνονται "viral";
2. Ποιος είναι ο πιο αβάσταχτος "παλιός" ρόλος που δεν θα ήθελε κανείς να ξαναδεί;






0 Σχόλια