Η τοποθέτηση ουροκαθετήρα αποτελεί συχνή ιατρική και νοσηλευτική πράξη, η οποία, ωστόσο, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, ιδιαίτερα όταν ο καθετήρας παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), περίπου το 75% των ουρολοιμώξεων που εμφανίζονται σε νοσοκομειακό περιβάλλον σχετίζεται με τη χρήση ουροκαθετήρα, ενώ ποσοστό 15% έως 25% των νοσηλευόμενων ασθενών υποβάλλεται σε καθετηριασμό κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του.
Στην Κύπρο, το Υπουργείο Υγείας έχει συμπεριλάβει την πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος που σχετίζονται με ουροκαθετήρα στις Κλινικές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την πρόληψη και τον έλεγχο λοιμώξεων στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας.
Πότε πρέπει να τοποθετείται ουροκαθετήρας
Η πρώτη και σημαντικότερη αρχή της πρόληψης είναι η αποφυγή του καθετηριασμού όταν δεν υπάρχει σαφής ιατρική ένδειξη.
Η τοποθέτηση μπορεί να είναι απαραίτητη, μεταξύ άλλων, σε περιπτώσεις οξείας επίσχεσης ούρων, όταν απαιτείται ακριβής παρακολούθηση της διούρησης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς ή κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων χειρουργικών επεμβάσεων.
Αντίθετα, η χρήση ουροκαθετήρα αποκλειστικά για τη διαχείριση της ακράτειας δεν αποτελεί ενδεδειγμένη πρακτική.
Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να εξετάζουν, όπου είναι κλινικά κατάλληλο, εναλλακτικές μεθόδους διαχείρισης.
Η τοποθέτηση ουροκαθετήρα σε νοσοκομειακό περιβάλλον πρέπει να πραγματοποιείται από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, με άσηπτη τεχνική και χρήση αποστειρωμένου εξοπλισμού.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η υγιεινή των χεριών πριν και μετά από κάθε χειρισμό, καθώς και η διατήρηση κλειστού συστήματος παροχέτευσης.
0 Σχόλια