Ένας γάμος που κρατήθηκε κρυφός από την οικογένεια της νύφης, λόγω της νιγηριανής καταγωγής του γαμπρού, βρέθηκε στο επίκεντρο δικαστικής διαμάχης, με τις μεταναστευτικές αρχές να τον χαρακτηρίζουν εικονικό και το Διοικητικό Δικαστήριο να ανατρέπει τελικά την απόφαση, κρίνοντας ότι σημαντικά στοιχεία για τη σχέση του ζευγαριού είχαν μείνει ανεξερεύνητα.
Μεταξύ άλλων, το Διοικητικό Δικαστήριο που ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι δεν αξιολογήθηκαν δεόντως η ύπαρξη κοινού τραπεζικού λογαριασμού, οι λόγοι για τους οποίους οι σύζυγοι δεν συγκατοικούσαν, καθώς και νεότερα στοιχεία για τη διεύθυνση διαμονής τους.
Η υπόθεση αφορά γάμο που τελέστηκε τον Σεπτέμβριο του 2019 μεταξύ του εφεσείοντος και Κύπριας υπηκόου. Τον Νοέμβριο του 2022, η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ενημέρωσε τον Νιγηριανό, μέσω επιστολής, ότι ο γάμος του είχε κριθεί εικονικός.
Στην απόφαση αναφέρονταν, μεταξύ άλλων, η μη συγκατοίκηση του ζευγαριού, η έλλειψη κοινών υποχρεώσεων που απορρέουν από τον γάμο, αντιφάσεις στις δηλώσεις των δύο συζύγων, προβλήματα που φέρεται να υπήρχαν σε σχέση με την άδεια διαμονής του αλλοδαπού, καθώς και άλλες πληροφορίες που, κατά τη διοίκηση, δημιουργούσαν υποψίες για εικονικότητα του γάμου.
Τον Απρίλιο του 2023, η διοίκηση προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, χαρακτηρίζοντας τον άνδρα απαγορευμένο μετανάστη και εκδίδοντας εναντίον του διατάγματα απέλασης και κράτησης. Ο ίδιος προσέφυγε στη δικαιοσύνη τόσο κατά της απόφασης χαρακτηρισμού του γάμου ως εικονικού όσο και κατά των μεταγενέστερων μέτρων απέλασης και κράτησης.
Οι δύο προσφυγές συνεκδικάστηκαν από το Διοικητικό Δικαστήριο, το οποίο στις 11 Οκτωβρίου 2023 τις απέρριψε. Ο αλλοδαπός άσκησε έφεση, αμφισβητώντας την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προς την εικονικότητα του γάμου και υποστηρίζοντας ότι η διοίκηση δεν είχε προβεί στην απαιτούμενη έρευνα.
Το Διοικητικό Εφετείο διευκρίνισε εξαρχής ότι η έφεση αφορούσε αποκλειστικά την απόφαση χαρακτηρισμού του γάμου ως εικονικού. Η πρωτόδικη κρίση για τον χαρακτηρισμό του ως απαγορευμένου μετανάστη και τα διατάγματα απέλασης και κράτησης δεν προσβλήθηκαν με συγκεκριμένο λόγο έφεσης και, ως εκ τούτου, παραμένουν δεδικασμένα.
Εξετάζοντας τα στοιχεία της υπόθεσης, το Εφετείο διαπίστωσε ότι οι αρχές είχαν πραγματοποιήσει ελέγχους και προσωπικές συνεντεύξεις με τους δύο συζύγους, χωρίς όμως να αξιολογήσουν επαρκώς όλα τα δεδομένα που είχαν ενώπιόν τους.
Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στο γεγονός ότι, κατά τις χωριστές συνεντεύξεις του ζευγαριού στις 20 Φεβρουαρίου 2021, δεν διαπιστώθηκε καμία αντίφαση στις απαντήσεις τους. Τότε, η Κύπρια είχε εξηγήσει ότι η οικογένειά της δεν γνώριζε για τον γάμο, επειδή δεν ενέκρινε τη σχέση λόγω της υπηκοότητας του συζύγου της και επιθυμούσε να παραμείνει μυστική.
0 Σχόλια