Τρία κόλπα για το κουκούλωμα σκανδάλων

Τρία "μαγικά" εργαλεία που χρησιμοποιούν οι κυβερνητικοί φορείς για να κρύψουν τα σκάνδαλα βγαίνουν στο φως, μετά από τη δήλωση μιας εκπροσώπου της Νομικής Υπηρεσίας στη τελευταία συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής.

Η υπάλληλος παραδέχτηκε ότι η σφραγίδα "απόρρητο" εφαρμόζεται συστηματικά ακόμη και σε θέματα που δεν το απαιτούν, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια παραμένει ακατάλυτη.

Οι πρακτικές που αναδεικνύονται είναι τρεις: πρώτον, η άμεση σήμανση εγγράφων ως "απόρρητο", που εμποδίζει την πρόσβαση σε πληροφορίες- δεύτερον, η αναφορά σε "δημόσιο συμφέρον" για να δικαιολογηθεί η άρνηση παροχής εξηγήσεων- και τρίτον, η απάθεια προς τον έλεγχο των αποφάσεων του Γενικού Εισαγγελέα, που αφήνει τις ποινικές διεργασίες χωρίς ανεξάρτητη επίβλεψη.

Η συνέπεια είναι ένας φαύλος κύκλος: η εξουσία περιορίζει τη ροή των δεδομένων, χρησιμοποιεί το "δημόσιο συμφέρον" σαν ασπίδα απέναντι σε ερωτήματα, ενώ οι δικαστικές αποφάσεις παραμένουν αδιαφανείς.

Το αποτέλεσμα είναι η σιγή των πολιτών και η αποφυγή λογοδοσίας, κάτι που θέτει σε κίνδυνο τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας. Η προστασία ευαίσθητων πληροφοριών είναι αναγκαία, όμως όταν γίνεται "καταφύγιο" για την αποφυγή ελέγχου, η διαφάνεια καταστρέφεται.

Η πραγματική ερώτηση που πρέπει να θέσουμε είναι: ποιος ελέγχει αυτούς που αποφασίζουν τι θα γνωρίζουμε και τι θα παραμείνει κρυφό;