Δύο διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, με κοινό στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αντιμετώπισης του καρκίνου, παρουσιάζουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε κλινικές μελέτες που αφορούν τον καρκίνο του πνεύμονα και της ουροδόχου κύστης.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η χορήγηση στοχευμένων θεραπειών και ανοσοθεραπείας πριν ή και μετά τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να ενισχύσει την αντιμετώπιση της νόσου. Ωστόσο, οι δύο μελέτες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια κλινικής αξιολόγησης και τα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να θεωρηθούν ισοδύναμα.
Η πιο πρόσφατη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine και αφορά ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, των οποίων η νόσος μπορούσε να αντιμετωπιστεί χειρουργικά.
Οι ερευνητές εξέτασαν τη χορήγηση του πειραματικού διειδικού αντισώματος ivonescimab, είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, πριν από την επέμβαση. Μετά τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου προβλεπόταν συνέχιση της θεραπείας με ivonescimab.
Το φάρμακο δρα ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικούς βιολογικούς μηχανισμούς. Στοχεύει την πρωτεΐνη PD-1, η οποία σχετίζεται με την καταστολή της ανοσολογικής αντίδρασης έναντι των καρκινικών κυττάρων, και τον παράγοντα VEGF, που συμβάλλει στον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων τα οποία τροφοδοτούν τον όγκο.
Σημαντική υποχώρηση του όγκου πριν από το χειρουργείο
Στη μελέτη φάσης 2 συμμετείχαν συνολικά 90 ασθενείς, κατανεμημένοι σε δύο ομάδες θεραπείας.
Στην ομάδα που έλαβε ivonescimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, το 70,1% των 67 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση παρουσίασε μείζονα παθολογοανατομική ανταπόκριση.
Αυτό σημαίνει ότι, κατά την εξέταση των ιστών που αφαιρέθηκαν χειρουργικά, διαπιστώθηκε πως είχε απομείνει το πολύ 10% βιώσιμου καρκινικού ιστού.
Ακόμη πιο ενθαρρυντικό είναι ότι στο 50,7% των χειρουργημένων ασθενών της συγκεκριμένης ομάδας καταγράφηκε πλήρης παθολογοανατομική ανταπόκριση, δηλαδή δεν εντοπίστηκαν βιώσιμα καρκινικά κύτταρα στους ιστούς που εξετάστηκαν.
0 Σχόλια