Τι κοινό μπορεί να έχουν ένα απαλό άγγιγμα, μια καυτή επιφάνεια, το κρύο, ένας έντονος πόνος και η ενοχλητική φαγούρα; Αν και πρόκειται για εντελώς διαφορετικές αισθήσεις, φαίνεται ότι υπάρχει μια πρωτεΐνη η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός αντιδρά σε όλες.
Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Tsinghua στην Κίνα ανακάλυψαν ότι η πρωτεΐνη CRELD1 λειτουργεί ως ένας κοινός ρυθμιστής των αισθητηριακών αντιδράσεων, επηρεάζοντας την ένταση των ηλεκτρικών σημάτων που μεταφέρουν οι νευρώνες.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Neuroscience, προσφέρει νέα στοιχεία για τον τρόπο λειτουργίας του νευρικού συστήματος και υποδεικνύει έναν πιθανό στόχο για την ανάπτυξη φαρμάκων κατά του πόνου και του κνησμού.
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Bailong Xiao, χρησιμοποίησε τη μέθοδο γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR για να διερευνήσει ποια γονίδια επηρεάζουν την αισθητηριακή λειτουργία.
Αρχικά εξετάστηκαν 20 υποψήφια γονίδια σε ποντίκια, με ένα από αυτά, το Creld1, να ξεχωρίζει λόγω της επίδρασής του σε πολλές διαφορετικές αισθήσεις.
Όταν οι επιστήμονες απενεργοποίησαν το συγκεκριμένο γονίδιο, διαπίστωσαν ότι τα πειραματόζωα παρουσίαζαν σημαντικά μειωμένες αντιδράσεις σε διάφορα ερεθίσματα.
Αντιδρούσαν λιγότερο στο απαλό άγγιγμα και στην επώδυνη πίεση, ενώ χρειάζονταν περισσότερο χρόνο για να απομακρυνθούν από θερμές ή ψυχρές επιφάνειες.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι τα ποντίκια εμφάνιζαν πολύ λιγότερο ξύσιμο όταν εκτίθεντο σε ουσίες που προκαλούν φαγούρα, όπως η ισταμίνη.
Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν τα ευρήματα με δεύτερη γενετική μέθοδο, απενεργοποιώντας το γονίδιο ειδικά σε αισθητήριους νευρώνες που βρίσκονται κοντά στον νωτιαίο μυελό.
Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι η κίνηση, ο συντονισμός και το σωματικό βάρος των ζώων παρέμειναν φυσιολογικά. Επομένως, οι μειωμένες αντιδράσεις δεν μπορούσαν να αποδοθούν απλώς σε κινητική αδυναμία.
0 Σχόλια