Αυτοί για τις καρέκλες, ο κόσμος για το ψωμί!

Οι προετοιμασίες για τις προεδρικές εκλογές του 2028 κυριαρχούν την πολιτική ατζέντα, ενώ οι πολίτες παλεύουν με τις καθημερινές τους δαπάνες.

Σε μια περίοδο που τα νοικοκυριά μετρούν κάθε λεπτό του ευρώ και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αγωνίζονται να μην χάσουν την ισορροπία, η δημόσια συζήτηση φαίνεται να στρέφεται προς τα πολιτικά σχέδια αντί προς τα ζήτα των εργαζομένων και των μικρών επιχειρήσεων.

Τα βασικά έξοδα, ρεύμα, καύσιμα, ενοίκια, τρόφιμα, δόσεις δανείων, δεν περιμένουν τις εκλογικές προεκλογές. Τα λογαριαστικά στοιχεία φθάνουν κάθε μήνα, ενώ η οικονομική εικόνα που προβάλλει η κυβέρνηση δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα των περισσότερων.

Παρά την αναφορά σε ανάπτυξη 35,4 % μεταξύ 2020 και 2025, οι μισθοί αυξήθηκαν μόλις 10,4 % κατά μέσο όρο, ενώ ο διάμεσος μισθός ανέβηκε μόνο 5,9 %.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά, το περισσότερο από το ήμισυ των μισθωτών (54,7 %) κερδίζει κάτω από 2 000 ευρώ ακαθάριστα το μήνα, και το 35,7 % ζει με λιγότερα από 1 500 ευρώ.

Παράλληλα, περίπου 167 χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ η Κύπρος κατατάσσεται ανάμεσα στις πέντε χώρες της ΕΕ με τις μεγαλύτερες εισοδηματικές ανισότητες. Τα νούμερα αυτά δεν βρίσκουν χώρο στα κυβερνητικά πανηγύρια.

Η πραγματική πρόκληση είναι να καταλάβουμε ποιοι ωφελούνται από την οικονομική ανάπτυξη και πόσο αποτελεσματικά προστατεύονται τα εισοδήματα των εργαζομένων και των μικρομεσαίων.