Η Eurostat ανακοίνωσε ότι το 2025 περίπου 92,7 εκατομμύρια Ευρωπαίοι, δηλαδή το 20,9 % του πληθυσμού της Ένωσης, βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Η εικόνα αυτή καταδεικνύει πως το χάσμα ανάμεσα στις περιφέρειες της ΕΕ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να μεγαλώνει, με σημαντικές γεωγραφικές ανισότητες να διαμορφώνονται.
Τα πιο σοβαρά προβλήματα εντοπίζονται κυρίως στη νότια και ανατολική Ευρώπη, καθώς και σε απομακρυσμένες περιοχές εκτός ηπείρου. Σε 24 από τις 243 περιφέρειες για τις οποίες υπάρχουν δεδομένα, το ποσοστό των ανθρώπων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή αποκλεισμό ξεπερνά το 31,5 %, δηλαδή είναι τουλάχιστον διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται η Γαλλική Γουιάνα (54,8 %), η Καλαβρία στην Ιταλία (45,3 %), η Σικελία (44 %), η ισπανική Μελίγια (43,7 %) και η γαλλική Ρεϊνιόν (42,3 %).
Αντίθετα, 24 περιφέρειες, κυρίως στη Σλοβακία, την Πολωνία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, την Κροατία και τη βόρεια Ιταλία, καταγράφουν ποσοστά κάτω του 13 %, δείχνοντας πόσο ανισομερώς κατανέμενες είναι οι ευκαιρίες στην ΕΕ.
Ο δείκτης της Eurostat συνυπολογίζει τρεις βασικές συνθήκες: κίνδυνο εισοδηματικής φτώχειας, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, ή διαβίωση σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας. Η παρουσία μόνο μιας από αυτές τις συνθήκες αρκεί για να καταγραφεί ένα άτομο στον δείκτη, γεγονός που υπογραμμίζει το πόσο ευαίσθητο είναι το κοινωνικό ιστό της ηπείρου.
1. Πώς εξηγείται ότι περιοχές τόσο μακριά από την κεντρική Ευρώπη έχουν τέτοια υψηλά ποσοστά φτώχειας;
2. Θα μπορούσαν οι






0 Σχόλια