Η συμμετοχή των κομμάτων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ στο κυπριακό παράρτημα του Transatlantic Friends of Israel (TFI) έχει πυροδοτήσει έντονη αντιδράση, καθώς οι ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα συνεχίζουν να προκαλούν αμύγδαλο θανάτων και διεθνή καταδίκη.
Η κίνηση θεωρείται από πολλούς ως μια άμεση στήριξη στο ισραηλινό λόμπι, σε μια φάση που η ανθρωπιστική κρίση στην Παλαιστίνη βρίσκεται σε κρίσιμη κορυφή.
Ο βουλευτής Γιώργος Λουκαΐδης, εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, τόνισε ότι η απόφαση των τριών κομμάτων αποτελεί "τεράστια πρόκληση" για το πολιτικό κλίμα της Κύπρου.
Υπογράμμισε ότι ακόμη και χώρες με παραδοσιακά στενές σχέσεις με το Ισραήλ έχουν θέσει όρια στη στήριξή τους, ενώ η συμμετοχή στο TFI, που ιδρύθηκε από το American Jewish Committee, ενισχύει τις προσπάθειες λόμπι στην ευρωατλαντική σφαίρα.
Σύμφωνα με τον Λουκαΐδη, η κυβέρνηση Χριστοδουλίδης, με την άδεια αυτή της πολιτικής συνεργασίας, "παραβλέπει το διεθνές δίκαιο" και μετατρέπει την ανοχή προς τις φρικαλεότητες στη Γάζα σε μια μορφή πολιτικής συνεννόησης.
Η κριτική επικεντρώνεται στην πιθανή συνέπεια αυτής της στάσης για τη βιωσιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς η δημόσια αποδοχή μιας τέτοιας πολιτικής μπορεί να αποξενώσει σημαντικά τμήματα του εκλογικού σώματος.
Τέλος, η ένταση γύρω από το θέμα δεν περιορίζεται μόνο σε πολιτικό επίπεδο- έχει δημιουργήσει μια ευρύτερη κοινωνική συζήτηση για το πώς η Κύπρος θα αντιμετωπίσει τις διεθνείς συγκρούσεις και ποιος είναι ο ρόλος της ως μικρό κράτος σε μια παγκόσμια σκηνή γεμάτη αντιφάσεις.
Η ερώτηση παραμένει: ποιο είναι το όριο μεταξύ διεθνούς αλληλεγγύης και εσωτερικής πολιτικής ευθύνης;
1. Πώς νομίζετε, η συμμετοχή σε λόμπι του ξένου κράτους είναι "απλή" πολιτική ή κρυφή υποστήριξη σε πολέμους;
2. Αν η Κυπριακή Δημοκρατία θέλει να παραμείνει ουδέτερη, τι πρέπει να κάνει όταν τα κόμματα της "παίζουν" στο διεθνές σκάκι;






0 Σχόλια